Werken, vrije dagen, motorbeurs en een feestje

Maandag en dinsdag
Dat waren de enige twee dagen waarop ik moest werken. Er reden geen treinen tussen Schiedam en Den Haag, dus ben ik twee dagen met de auto gegaan en de andere dagen heb ik vrij genomen.

Woensdag
Woensdag was mijn eerste vrije dag deze week. 's Ochtends kwam er iemand van Stichting MEE praten met dochterlief en 's middags ging ik met allebei mijn kids even langs Daka Sport, Topshelf en de Feyenoord Fanshop. Dochterlief heeft een nieuwe Zumbabroek gekocht, zoonlief nog even niks en ik kocht bij de Feyenoord fanshop eindelijk mijn eigen Feyenoord hoodie.

Donderdag

Vanochtend om 09:00 uur hebben we afgesproken bij metrostation Rhoon met twee leden van de motorclub Rotterdam Rebels. We konden met hun meerijden naar Utrecht, naar de motorbeurs. We maken even een tussenstop bij de McDonalds op Zuid om te verzamelen met de andere Rebels.

Eenmaal in de Jaarbeurs keken we onze ogen uit!! Zoonlief en ik hebben samen rondgelopen en gekeken.... Zoonlief zag zijn droommotor:

En ik..., ik ben best wel een beetje verliefd geworden.... Op deze prachtige Harley V-rod:

En ook zoonlief vond dat wel wat, maar pas voor als hij weer een aantal jaren ouder (en grijzer :)?) is.

Hij heeft nog een geweldig leren motorpak gekocht (een broek met jas) in wit met zwart, zodat het er op zijn eigen motor fantastisch uit ziet!! Ook ik heb een nieuwe motorjas gekocht, gewoon een zwarte :)

's Avonds was de wedstrijd Feyenoord-AS Roma. Ik had helaas geen kaartjes kunnen bemachtigen, maar zoonlief natuurlijk wel. Over de wedstrijd zal ik maar niet meer uitweiden...

Vrijdag

In de ochtend zijn dochterlief en ik even naar Aztec Rose, alwaar zij nog een prachtig patroon gekocht heeft van Lynette Anderson.

's Middags moest er nog even een plekje op haar rug verwijderd worden in het ziekenhuis, dus togen wij nog even naar het Erasmus MC.

De operatie is goed verlopen en we konden na een klein uurtje weer naar huis.

Zaterdag

Zaterdag was manlief jarig, dus hadden we de hele dag door visite. Erg gezellig! En omdat het ook nog erg mooi weer was, nog even lekker met de hond gewandeld!

Zondag

Vandaag heb ik het lekker rustig aan gedaan. Ik heb wat doorquiltwerk gedaan aan mijn geheime quilt :) En natuurlijk naar Feyenoord gekeken. Mijn vrije dagen zitten er al weer bijna op.

Fijne avond nog en een hele goede week gewenst!

Primeur en cupcakes

maar laat ik bij het begin beginnen. Dinsdag moest er één plek bij het linkeroor van dochterlief nabehandeld worden met PDT. 
Om half negen moesten we in het ziekenhuis zijn. Dan wordt de te behandelen plek ingesmeerd met gel en verbonden. Dan volgt een wachttijd van vier uur. Aangezien je gewoon het ziekenhuis uit mag, gaan wij dan altijd de stad in.
Even her en der rondgekeken en rond koffietijd liepen we naar Ten to three bakery in de Aert van Nesstraat. Marcel, van onze quiltbee, vertelde de vorige keer dat er een cupcakezaakje is verschenen in het centrum van Rotterdam.

Wat een geweldige tip! Ze hebben fantastische cupcakes, woopie pies, sandwiches enzovoort en alles in een suikerzoete aankleding, maar wel erg lief! Dochterlief en ik konden niet kiezen, dus namen we een grote citroencupcake en een woopie pie met aardbeiden. Samen delen, konden we ook van allebei proeven. Mmmm, wat zalig!! Ondertussen schoof mams ook aan. Zij nam een mini cupcakeje, maar de smaak is groots! We besloten meteeen om voor vanmiddag bij de thee kleine cupcakes mee te nemen.

Zien ze er niet geweldig uit? Ze smaken zo mogelijk nòg lekkerder! Daarna liepen we via de Lijnbaan naar Donner alwaar we bij Bagels and Beans een overheerlijke bagel aten als lunch. Daarna was het tijd om terug te gaan naar het ziekenuis.
Aangezien dochterlief deze behandeling al vaker heeft gehad, weet ze hoeveel pijn het kan doen. En de te behandelen plek is onlangs geopereerd, dus de huid is nog erg gevoelig en we vroegen dus om een verdoving. Die kreeg ze ook en de belichting startte... vier en een halve minuut. Op een gegeven moment zie ik haar schouders schokken en de tranen over haar wang lopen. Terwijl ik nog koelde met een speciaal apparaat... Na deze eerste sessie zakte ze buiten de behandelkamer op de eerste de beste stoel en moest heel erg huilen. Dit deed zo'n pijn en over twee uur moet het dan nog zestien minuten belicht worden. Wat is wijsheid? We overleggen even onderling en ik zeg ook tegen dochterlief dat ze zelf moet beslissen en als zij denkt dat ze het niet aan kan, ga ik het bespreken. Na verloop van tijd krijgen we terugkoppeling. De behandelend dermatoloog respecteert de beslissing van dochterlief, maar wijst ons er wel op dat, als er later weer een plekje op die locatie komt, het zou kunnen dat dat het gevolg is van het niet afmaken van de behandeling. Daar moest ik bijna om lachen, want er blijven altijd plekjes komen en ongetwijfeld ook daar! Of ze nu wel of niet die behandeling afmaakt.

We gaan naar huis. Dit hebben we nog nooit gedaan. Weer eens een primeur. Dochterlief heeft er een beetje dubbel gevoel over, maar ik ben blij en trots dat ze deze beslissing heeft genomen!

Weekendje weg en meer

Afgelopen weekend zijn manlief en ik er even samen een weekendje tussenuit geweest. Tevens hebben we aldaar onze 24ste trouwdag gevierd... Wat een tijd hè? Maar Friesland was erg mooi! We hebben Leeuwaren, Sneek, Drachten, Hindelopen en Stavoren aangedaan. Toen werd het te koud en zijn we richting Hilversum gereden alwaar de kaasfondue op ons stond te wachten :).

En vandaag was operatie nummer zoveel voor dochterlief. Ik hield m'n hart vast, want het was weer een plekje op haar wang waarvan ze een vorige keer constateerden dat de huid zo onrustig was... Het begon al goed: het was vandaag "ogen-dag", wat betekent dat er een ogenspecialist in huis aanwezig is en dat eerst alle mensen die een plekje aan hun weg moeten laten halen eerst aan de beurt zijn. Dat betekende, dat dochterlief niet om acht uur, maar om kwart over negen aan de beurt was. Maar goed, daarna moesten we anderhalf uur wachten en toen kregen we het goede nieuws, dat het plekje in één keer verwijderd was!!! Joepie!!! We moesten wel nog even wachten tot ze weer aan de beurt was om de wond te sluiten, maar dat vonden we niet erg!

  Toen we uit de ok kwamen, was manlief al gearriveerd en konden we meteen naar huis. Ik blijf het onvoorstelbaar vinden hoe moe je van zoiets wordt... Eenmaal thuis werd dochterlief verwend met attenties om de pijn wat te verzachten en daarna wilde ze graag een film kijken. Ik heb een heel groot deel van de film gemist. Gewoon in slaap gevallen...
Daarna gezellig thee gedronken met z'n allen en 's avonds heeft mijn schoonmoeder weer een zalige pastamaaltijd voor ons klaar gemaakt. Die hebben we met z'n allen verorberd (manlief, dochterlief, zoonlief, mama, papa, schoonmama, schoonpapa en ik). Daarna was onze meid het wel zat en wilde graag naar huis. Schoonfamilie toog ook weer huiswaarts en met mijn ouders nog even een beker thee gedronken... Straks lekker slapen!

Woensdagwijsheid op donderdag

Gisteren had ik een erg drukke dag, waardoor het mij helemaal ontschoten is om een berichtje op mijn blog te plaatsen. Met een dag vertraging gaat dat dan vandaag gebeuren.

Gisterenmiddag zijn dochterlief en ik nog even voor controle naar het ziekenhuis geweest. De dermatoloog was erg tevreden over hoe de geïnfecteerde wond er uit ziet. Maandag weer voor reguliere controle naar het ziekenhuis. Ik zou willen dat je daar airmiles kon sparen, dan konden we allang een keertje naar New York vliegen zonder dat het ons een cent kost :)


En dan de wekelijkse woensdagwijsheid:

Oordeel niet zonder liefde in je hart

 

Het vervolg

Vanochtend om kwart over zeven troffen dochterlief en ik elkaar al op het metrostation. We waren dit keer te vroeg in het ziekenhuis, maar dan hadden we even de gelegenheid om bij te komen. Want dat is wel erg vroeg...

De controlerende arts heeft nog even ruggespraak gehouden met dokter Munte. Het advies nu: vier keer daags een capsule antibiotica (in plaats van drie keer) en woensdag weer op controle.

Een verpleegkundige heeft de hechtingen verwijderd. Dat was nog wel een pijnlijke bezigheid, maar laten zitten was geen optie meer. Daarna naar huis. We waren allebei versleten...
Dochterlief voelt zich redelijk. Ze heeft veel pijn en ze voelt zich grieperig en af en toe voelt ze zich even heel goed.

Thuis heb ik eerst koffie gedronken en mijn boek uitgelezen! Daarna snel langs de bakker en naar de fysio, want m'n hele rug zat vast. Daarna naar dochterlief. Samen zijn we even langs Shoeby geweest. De Shoeby in Spijkenisse vind ik toch minder leuk, dan die in het Entrepotgebouw of in Barendrecht. Maar goed, ze heeft nog een leuk shirt gekocht.

Toen bij dochterlief even wat gedronken. We zijn allebei hondsmoe. Dus ik heb haar met een gerust hart achter gelaten en ben naar huis gegaan. Eten voor vanavond gehaald en nu ga ik op de bank liggen met een boek en een pot thee!

Wat een rare woensdagavond

Een collega van mij is pas vader geworden. Gisterenavond zouden dochterlief en ik op kraamvisite gaan. Maar 's middags stuurde ze mij een berichtje: "mam, er komt vocht uit de wond achter mijn oor en het doet zeer. Kan dat kwaad?" Ik had geen idee, maar gaf als antwoord: "Maak je niet ongerust. Vanavond kijk ik er wel even naar." Dus toen zij bij ons binnen was gestapt, heb ik de wond even bekeken... dit had ik nog niet eerder gezien. Jakkes, het zag er vies uit... Eerst maar even eten, maar het zat me niet lekker. Na het eten de spoedeisende hulp gebeld. De dermatoloog wilde ons toch wel graag even zien... Dik drie uur later waren we weer thuis: wondinfectie en een antibioticakuur 'rijker'. Kraambezoek was toch veel leuker geweest!

Vanochtend had dochterlief mijn voicemail ingesproken: helemaal overstuur. Het ging niet goed en ze ging naar oma. Het zat me helemaal niet lekker, dus rond half twaalf heb ik mijn werk weer in de steek gelaten en ben naar dochterlief en mams gegaan. Mams had net de temperatuur opgemeten en gelukkig had ze geen koorts. 's Middags heb ik haar mee naar ons huis genomen en hebben we samen een film gekeken. Mijn bibbers zijn wel weer verdwenen. Morgenochtend weer even op controle in het ziekenhuis en wellicht mag dan toch de hechting eruit.

Hoe het gisteren ging

Om acht uur 's ochtends meldden dochterlief, mams en ik ons bij het Erasmus MC alwaar onze lange dag van voornamelijk wachten begon. Zo'n drie kwartier later werden we opgehaald voor de eerste ronde snijden, maar door ict-problemen, startte de operatie pas een drie kwartier later. Maar goed, na de vervelende en pijnlijke verdovingsspuiten kon het werk beginnen. Na drie uur wachten volgde de uitslag van de eerste plek: niet schoon... Nog maar een ronde dan. Na een goede twee uur wachten kwam de uitslag: plek één nog niet schoon, plek twee in één keer schoon!! We hingen een klein vlaggetje uit.

Van de eerste plek werd nog een heel klein randje afgesneden en het wachten begon wederom. Na een uur of twee, drie wachten kwam de uitslag: ook de eerste plek is schoon, maar ze was nog niet aan de beurt om gehecht te worden. Dus wachtten wij nog "even" en wachtten, wachtten, wachtten, totdat we na zo'n uur of drie eindelijk weer aan de beurt waren.

Om 19.00 uur konden we eindelijk onze jas aan trekken. Tjee, wat waren wij gaar en wat hadden we een een trek!! Gelukkig had mijn schoonmoeder al een lekkere maaltijd bereid waar we gezellig met z'n allen van hebben gegeten. Deze ronde zit er weer op. Zo eens even kijken hoe het met ons meisje gaat!

Lekker gewerkt

Na ruim een week vrij geweest te zijn, heb ik vandaag weer lekker gewerkt op kantoor! Ik moest wel iets eerder weg dan gepland, omdat DD aangaf erg veel last van haar litteken te hebben. Ze had het ziekenhuis gebeld en die wilde haar toch graag even zien. Oorzaak van de pijn is onbekend: het litteken ziet er prima uit en de huid voelde niet warm aan. Nieuwe pleisters er op en we mochten weer naar huis. Gelukkig maar.

DS wilde graag vroeg eten, DH moest om half zes bij de fysio zijn en ik ging van 18.00 tot 19.00 uur naar Zumba! De heren hebben gezamenlijk gegeten en ik toen ik terug kwam. Ik ben supertrots op mezelf! Ondanks mijn verkoudheid heb ik alle dansen meegedaan, ik heb met recht peultjes gezweet, alle spieren zijn aan het werk geweest en ik..., ik ben moe en voldaan! Morgen nog een uurtje Body&Mind en dan ben ik weer helemaal klaar voor deze week op sportief gebied :)

Goed gegaan vandaag

Gisteren zijn DD en ik gezellig een dagje op stap geweest. Ten eerste omdat we het gewoon leuk vinden! Ten tweede omdat DD haar zinnen kon verzetten voor de ingreep van vandaag. Want vandaag moest er een plekje uit haar zij weggehaald worden. Dit keer als poliklinische ingreep. Of zoals zij zelf zei: "Prikken, snijden, naaien, plakken, weg."



Gezamenlijk zaten we in de wachtkamer te wachten (want ze liepen een klein uurtje uit) en toen DD geroepen werd, zei ze tegen mij: "Blijf maar zitten, hoor! Ik doe het wel alleen!!"

Supertrots voelde ik me toen! Een kleine twintig minuten later stond ze weer voor mijn neus. "Klaar!" Alles was goed gegaan en het zat er weer op voor vandaag. Ze is gezellig met ons mee naar huis gegaan en we hebben films gekeken, thee gedronken en een boterham gegeten. Daarna DS bij zijn werk afgezet en DD naar huis gebracht. Ze heeft al plannen voor wat we morgen kunnen doen, maar eerst maar even afwachten hoe zij zich morgen voelt.

Maar ik kan jullie wèl vertellen, dat ik me heel erg trots voel! Weer een stapje vooruit!!

Medisch dagje

Tandarts
Gisterenochtend ben ik met DD mee geweest voor de eerste van drie revisiebehandelingen bij de tandarts. Onze vorige tandarts heeft, zeker haar gebit, flink verwaarloosd... Ja, ook dat nog! We begonnen met een bezoekje aan de mondhygiëniste. Een hele lieve vrouw, die de mond van DD ècht een heel eind heeft opgeknapt!

Daarna naar de tandarts, die twee gaatjes in haar boven voortanden heeft gevuld en een fluoridelaagje op haar twee beneden voortanden heeft aangebracht, omdat die zo gevoelig zijn. Hierna nog twee keer en dan is het weer spik en span in orde!

Erasmus MC
's Middags mochten de hechtingen eruit van de operatie op haar wang van vorige week maandag. DD doet mee aan een onderzoek, dat uitzoekt of een patiënt meer tevreden is over het litteken als hij/zij foto's van tijdens de operatie heeft gezien, dan wanneer hij/zij geen foto's heeft gezien. DD wilde graag meedoen aan het onderzoek en zit in de groep die de foto's wel mocht zien. Het litteken ziet er erg goed uit, maar DD schrok toch wel een beetje van de grootte van het litteken. De foto's bekijken van de afgelopen twee operaties was ook best heftig voor haar. Maar ik denk, dat het wel goed is.

Hoe ging het vandaag?

Om negen uur moesten we vanochtend in het ziekenhuis zijn voor de tweede ronde Mohs'. We moesten al een uur wachten eer we aan de beurt waren, dus dat beloofde nog wat!

Na de eerste ronde van vandaag werd ons verteld, dat het nog niet schoon was. Shit!! Nòg maar een ronde... en weer twee uur wachten na de ingreep voor we te horen kregen hoe of wat. Ondertussen was het miniscule kleine plekje dusdanig "gegroeid", dat er sprake van kon zijn dat ze huidtransplantatie toe moesten passen... We waren helemaal in mineur :(

Gelukkig hebben we (na een lekkere huilbui) rustige afgewacht en kon het plekje gelukkig gehecht worden zònder transplantatie!

Als extra bonus hebben we maar meteen afspraken gemaakt voor de andere plekjes in haar gezicht die nog verwijderd moeten worden... Maar voorlopig hebben we even zes weken rust!

Bedankt voor alle goede wensen en gedachtes... het doet ons goed!!

Wat een enorme k*tstreek!

Om kwart voor acht vanochtend waren we al in het ziekenhuis. Alles ging erg voorspoedig en om kwart over acht lag DD al op de operatietafel voor de eerste ronde. Twee plekjes, vlak onder elkaar, voor haar rechteroor moesten verwijderd worden en een heeeeeel klein plekje onder haar linker oog.

Voor de plekjes bij haar oor waren drie snijrondes nodig voor de snijranden schoon waren. Dat hele kleine plekje onder haar oog, blijkt een enorme vervelende te zijn. Na twee snijrondes was ook dit plekje niet schoon... Ondertussen is dat miniscuul kleine plekje al uitgegroeid tot iets groters. Het was te bewerkelijk en te langdurig om daar vandaag mee verder te gaan. Dus maandag gaan we "vrolijk" verder voor de tweede ronde :(

De plekjes bij haar oor zijn er na drie keer snijden gelukkig wel helemaal uit en daarna zijn ze nog royaal een uur bezig geweest met hechten.

Je zult begrijpen, dat er hier (en elders in het land bij naaste familie) menige vloek is geslaakt en menig traantje is geplengd.

Ondertussen maken we weer grapjes en proberen we het weer positief in te zien. We hebben maandag gelukkig de ons bekende arts Dr. Munte, maar mijn hart huilt...

Eerste operatie staat gepland

Gisteren werd DD gebeld door het ziekenhuis. Ze willen alle plekjes in haar gezicht toch via Mohs' chirurgie verwijderen. Aan de ene kant zijn we daar blij mee, ze halen dan namelijk de plekjes weg met een zo minimaal mogelijke marge. Het nadeel is, dat je er de hele dag voor in het ziekenhuis kunt zitten...
Ze halen maar twee plekjes per keer weg, wat drie operaties voor de plekjes in haar gezicht betreft.

En dan als extra klapper nog een reguliere poliklinische ingreep voor het plekje in haar zij.

De eerste afspraak voor Mohs' staat nu voor donderdag 9 februari. Om 8 uur moeten we al in het ziekenhuis zijn. Duimen jullie allemaal heel erg hard mee, dat het na één keer snijden schoon is??
We weten dit keer niet, wie de opererende chirurgen zullen zijn. We duimen voor het duo Munte/Waalboer, maar dat zal wel heel veel mazzel zijn.

Net sneeuwde het al eventjes hier in het Rotterdamse, maar dat is weer gestopt en de zon schijnt volop. Ben benieuwd of het werkelijk zo erg wordt als voorspeld... DH heeft zijn schaatsen (in gedachten) al uit het vet gehaald en wacht ongeduldig af tot er genoeg ijs ligt om een lekkere toertocht te schaatsen

Goed weekend en doe voorzichtig met de kou en eventuele gladheid!

Lay-out blog

Omdat blogspot nog erg nieuw voor mij is, ben ik stukje bij beetje aan het uitvogelen hoe alles werkt en hoe ik het zò kan krijgen zoals ik het hebben wil. Vandaag heb ik een begin gemaakt met de lijst van blogs/sites die ik volg.

Helaas ben ik al mijn oude linkjes kwijt. Daarnaast zijn veel webloggers ondertussen ook verhuisd en ik heb niet van iedereen een nieuwe link.

Stukje bij beetje komt het allemaal op orde. Net als ikzelf, trouwens. Sinds juli ben ik overspannen en wordt bijgestaan door een psycholoog, die me helpt inzicht te krijgen in mijn spanningsmomenten en hoe ik daar mee om ga.

Vorige week heb ik kennis gemaakt met een haptonoom/ontspanningstherapeut, die mij moet gaan helpen inzicht te krijgen in wie ik ben, waarom ik ben zoals ik ben en wat ik daar aan kan/moet/wil veranderen. Ik wil hier namelijk beter, sterker en zelfverzekerder uit naar voren komen. En ik moet zeggen, dat ik af en toe zeer verhelderende (niet altijd even fijne) inzichten krijg. Nu nog afwachten wat de toekomst brengen zal. Ik ben op de goede weg en mijn blog ook, maar we zijn er nog niet.

Volgende operatie DD bekend
Gisteren belde de dermatoloog van DD. Ik had verzocht om een telefonische afspraak, omdat we nu wel eens wilden weten waar DD aan toe is. Eerst kwam er een heel wazig verhaal over druk in het ziekenhuis, nog niet besproken in het team (typisch, want vorige week zei de assistente dat in de status stond dat DD in het team besproken was, maar ok) en toen de belofte dat ze terug zou bellen zodra ze meer zou weten. Ik had er niet zo'n goed gevoel bij, maar had ook geen zin om me hier heel erg druk over te maken.

Tot mijn grote verbazing belde ze na een klein half uurtje al terug: de planning voor de Mohs' chirurgie was toevallig net klaar en DD staat op de planning voor maandag 24 oktober. Er worden dan drie plekjes weggehaald, één boven haar lip en twee in haar haargrens. Die twee zitten op de rand van het, door PDT, behandelde gebied. De vraag is of ze niet goed gereageerd hebben òf dat ze net buiten het gebied zijn gevallen. Antwoord hierop is niet belangrijk, ze gaan er nu sowieso uit. DD wordt dan weer geholpen door haar "dreamteam" de doktoren Munte (werkzaam in meerdere ziekenhuizen) en Waalboer. Daarna is het voor dit jaar genoeg!