Overpeinzingen

Aan de ene kant vliegt de tijd voorbij en ben ik verbaasd dat het al weer bijna twee weken geleden is, dat ik voor het laatst geblogd heb. Als ik dan terug kijk is er best veel gebeurd. Neem alleen het wereldleed...

Nice, München, Bagdad, Ansbach, Mardin (Turkije), Florida, Reutlingen... Daar word je toch heel stil van

Het is toch echt te hopen, dat al die aanslagen een halt toegeroepen kunnen worden en het weer veiliger wordt in de wereld. Een beetje meer respect voor andere mensen, die er misschien anders uit zien dan jij of anders denken dan jij... Anders is niet per definitie slechter. En als we allemaal proberen hier bij stil te staan, wordt het al een heel klein beetje beter. Het is met recht: verbeter de wereld, begin bij jezelf of zoals Loesje zegt:

Ondertussen hebben we de laatste Pilatesles voor de zomervakantie gehad en hebben nu zes weken rust :)

Ik had niet verwacht dat ooit te zeggen, maar ik mis het wel!

In september hebben we een trouwerij en daar ben ik een jurk voor gaan kopen bij Long Lady Fashion. Ik ben erg goed geslaagd, maar laat nog geen foto zien.

Een lief collegaatje van mij is thuis aan het herstellen van een rugoperatie, dus ging ik daar een avondje op bezoek. Vergezeld van dochterlief, haar vriend en Mila. Het was heel erg gezellig en hartverwarmend.

Een andere collega houdt zich bezig met coaching en mindfulnes en die gaf een meditatieworkshop. Dat was heel interessant en ik doe nu mee met de 30-dagen-challenge. Leuk hoor, want je merkt echt effect van je meditatie!

 

Bij dochterlief is het erg warm in haar woning, dus toen ik hoorde dat zowel zij als Mila last hadden van de warmte hebben we ze bij ons uitgenodigd. Manlief heeft de dames opgehaald en zo konden ze genieten van de relatieve koelte in ons huis en 's avonds in de tuin. 's Avonds gingen we barbecueën en hadden hiervoor ook mijn ouders uitgenodigd. Mila mocht voor het eerst mee naar buiten in haar reismandje en ze vond het helemaal geweldig!!

 



 

Ook zaterdag kwamen de dames afkoelen, maar het was al snel buiten lekkerder dan binnen. Dus Mila aan haar riempje in de tuin. Dat dappere poesje gaat lekker op onderzoek uit en is bijna nergens bang voor!

 

 

Alleen als ze zich in het nauw gedreven voelt, haalt ze uit... Gelukkig niet hard en agressief, maar Cooper schrok er wel van! Maar met een paar snoepjes kreeg ik hem weer op de loungebank. Lekker veilig naast mij en de rest van de dag leek hij het zich niet meer te herinneren.

 

 

Ik heb de sterren van de Hunter's Star doorgequilt en wil eigenlijk een dezer dagen de binding erom zetten, zodat ik 'm volgende week cadeau kan doen. Wie weet gaat me dat lukken, maar ik vind het eigenlijk veel te warm om te handwerken.

 

Gisterenavond mocht ik weer naar de bloedbank. Ik was een tijdje niet geweest, omdat ik in januari een tattoo had laten zetten. Ik dacht dat het wel rustig zou zijn in verband met vakanties en dergelijke, maar ik ging om 18.15 uur van huis weg.

 

 

En was pas om half negen thuis... Nu heb ik ook wel even voor de brug gestaan, maar dat mag bijna geen naam hebben! Het is zalig als je met de motor bent, want dan kun je de hele rij auto's voorbij rijden en gewoon vooraan gaan staan!

 

 

Vanavond ga ik lekker een ritje rijden met de Rotterdam Rebels!

 

 

En voor de rest werk ik gewoon nog even lekker door. Nog een goede twee weken werken en dan heb ik lekker vakantie!

 

Voor nu, wens ik jullie een fijne, mooie week!

Lekker verwend!

Het is met mijn lengte van 1.89 m niet altijd even eenvoudig om leuke, passende kleding te vinden in de reguliere winkels. Afgelopen zaterdag had ik een afspraak gemaakt in de showroom van Anita van Long Lady Fashion. Het was dit keer erg rustig. Dat vind ik altijd wel jammer, want als je daar zo rond loopt in een winkel/showroom vol lange vrouwen, dan blijk ik helemaal niet zo lang te zijn!

Waar ik speciaal voor ging was een zwart jurkje. Stoer, voor een deel van namaakleer. Het zat perfect en in combinatie met mijn leren jackje, laarzen en een leuke panty zag ik het al helemaal voor me!

Er hangt maar één maat in de showroom, dus toen Anita even naar het magazijn ging, kon ik op mijn gemak nog even rondkijken. Manlief zag het geamuseerd aan. Ik die alles kan passen, broeken die soms zelfs te lang zijn! Haha, dat komt zelden voor!!

Maar kijk, wat hangt daar nog in het rek? Een schattige blazer met bloemen. Helemaal in mijn kleuren te combineren met zwart, grijs, roze, groen, paars... Zwijmel, zwijmel.... Toch maar even passen. En ook deze zat als gegoten. Het is een jasje dat je eigenlijk het hele jaar door kan dragen en met zoveel kleuren kan combineren, dat ik er geen weerstand aan kon bieden. En geef toe, is het geen schatje?

En dan te bedenken, dat ik de dag ervoor al een prachtige zwarte body heb gekregen van manlief... Wat ben ik verwend! Zowel door hem als door mezelf!

Afscheid nemen
Vandaag op mijn oude werkplek hebben we weer een stukje afscheid genomen... Met een flink aantal collega's hebben we spullen ingepakt en gelabeld, zodat ze verhuisd kunnen worden. Alles wat je dan tegen komt in je kasten, je bureau... Gelukkig waren we ruim vier jaar geleden al verhuisd en was er al veel opgeruimd destijds. Dat scheelt nu wel. Maar het is wel moeilijk. Sommige dingen gooi je moeiteloos weg en andere met pijn in het hart.

Aan de andere kant zie ik dit ook maar als een glimpje aan de horizon van het nieuwe begin dat ons volgend jaar te wachten staat. Als het goed is zou rond mei 2013 onze reorganisatie afgerond moeten zijn. Heb ik weer een eigen, vaste werkplek en beginnen we weer een beetje te aarden!