Hieperdepiep....

Hoeraaaa!
Afgelopen maandag was ik zelf jarig en dat is zeker niet ongemerkt voorbij gegaan. Ik ben enorm verwend met veel kaarten, lieve berichtjes op Facebook en Whatsapp, maar ook met echte cadeautjes in de zin van geld, een schattig blik gevuld met een heus overlevingspakket:

een cadeaubon:
 

Een zalig pakketje van Kneipp:

Maar ook zalige quiltbenodigdheden. Kijk maar:

Quilthandschoenen voor het free motion quilten

Sew slip voor op de naaimachine

Add-a-quarter-lineaal, die had ik ook nog niet

Een garenstandaard voor op de naaimachine

En van mijn lieve collega's kreeg ik nog een prachtig boeket baby roosjes.

Rotterdam
Gisteren en vandaag had ik een training in Rotterdam. Gisteren goot het de hele dag pijpenstelen, maar vandaag kon ik in de lunchpauze even zalig door mijn stad lopen. Ik genoot met volle teugen!!

21 jaar!

Vandaag 21 jaar geleden werd zoonlief geboren. Zoals hij het zelf zo mooi verwoordt: week 21, dag 21 word ik 21. Eindelijk volwassen!!

Zweetdruppels!!

Alle begin is moeilijk
Daarom kost het mij toch best wel wat zweetdruppels om een beetje redelijk quiltwerk te maken. Ik begon eerst een stukje te meanderen. Lekker veilig! Maar dat was het niet. Toch maar spiralen maken, maar dat valt toch niet mee. Om er even in te komen, heb ik eerst maar wat spiralen op de stof getekend en toen gekeken hoe dat ging. Ik was niet helemaal ontevreden en ik ga zo verder om echt uit de losse hand te quilten.

Moederdag
Moederdag is niet ongemerkt aan mij voorbij gegaan. Van dochterlief kreeg ik dit schattige armbandje. Helemaal mijn kleur en mijn stijl!

 
Zoonlief verraste mij vorig jaar met een onvervalst schoonmaakpakket (wat heb ik daar om gelachen!), dit jaar kreeg ik een vers fruitpakket. Een grote bak bosbessen, witte druiven en een bakje aardbeien. Dat was zeer gezond, verantwoord èn lekker snoepen!

Natuurlijk gingen we ook nog even koffie drinken bij mijn ouders. Mams had een zalige appeltaart gebakken en die lieten we ons goed smaken!

 

Linksom of rechtsom

Quiltwerk
De afgelopen week heb ik om mijn hartjes een echolijntje gequilt. Dat viel lang niet altijd mee om dat netjes te doen, maar gelukkig gebruikte ik transparant Monofil garen, dus dat valt hopelijk wat minder op. Daarna heb ik de rechte lijnen doorgetrokken met mijn stift en die de afgelopen dagen gequilt met mijn geweldige boventransportvoetje. Daar word ik echt heel erg blij van!

Een deel van de achterkant

Een stukje van de voorkant

Voor de rechte lijnen heb ik verloopgaren van Fufu gebruikt, natuurlijk in het roze :). Dat is erg mooi garen en het effect is fantastisch!

Vandaag heb ik alvast een paar hartjes getekend met mijn malletje en ik heb er even een paar geprobeerd te quilten met mijn free-motion-voetje. Dat valt toch om den drommel niet mee! Het is even uit proberen of het handiger is om linksom of om rechtsom te quilten. Zo moet het in ieder geval niet:

Toen maar de andere kant langs begonnen en rustig quilten!! En dan mag het resultaat er gerust zijn.

Volgende keer weer verder!

Dodenherdenking
Van huis uit is ons bij gebracht om op 4 mei om 20.00 uur twee minuten stil te zijn uit respect voor degenen die gevallen zijn tijdens en na de Tweede Wereldoorlog. Zo als ook de vader van mijn moeder. Ik noem hem bewust geen opa, want ik heb hem natuurlijk nooit gekend. Vanavond toen het trompetgeschal klonk, ging Cooper opeens rechtop zitten en bleef rechtop zitten tot na het Wilhelmus. Daarna ging hij weer liggen. Ik vond dat wel heel frappant!

Enkel
Afgelopen vrijdag toch maar even naar de huisarts geweest om naar mijn enkel te laten kijken. Ik heb er best nog wel behoorlijk wat last van. Gewoon lopen gaat best aardig, maar niet teveel, niet te lang. Maar sommige bewegingen brengen tranen in mijn ogen en een ongelijke tegel op straat geeft hetzelfde resultaat. De dokter vertelde, dat bij mensen die dit vaker hebben, het genezingsproces best lang kan duren. Enkele weken tot enkele maanden eer de klachten echt over zijn.... Daar word ik niet zo vrolijk van.
Om mijn enkel voorlopig wat extra ondersteuning te bieden mag hij ingetaped worden. Morgen staat er al een afspraak bij de fysio, maar in plaats van dat hij mijn nek onder handen mag nemen, mag hij mijn enkel intapen.

Dit is niet mijn enkel, hoor!

En..., morgen ga ik een nieuwe bril uitkiezen!! Vrijdag heb ik een voorselectie gemaakt bij Specsavers. Ik heb drie modellen uitgekozen en morgen worden mijn ogen opgemeten en dan moet ik de keuze definitief gaan bepalen. Spannend!

Tweede les Basis Werkhond

Behendigheid
Ik twijfelde of ik kon autorijden en wist niet precies wat me te wachten stond bij de hondenschool, dus ging zoonlief weer gezellig mee. Jeroen (de instructeur) stelde zich aan bijna iedereen voor :) en toen gingen we beginnen.

Eerst de hoge hindernis. Die vond Cooper wel heeeeel erg spannend, maar dankzij de kaas en de leverworst van Jeroen kwam Cooper daar goed overheen. De hoeveelheid snoepjes werd heel snel afgebouwd en Cooper liep er keurig overheen.

Daarna mocht Cooper over de A-hindernis.

Die vond 'ie al niet meer zo spannend en daar ging hij zo snel overheen dat hij niet één keer scherp op de foto staat.

Aan het einde van de A hing een soort reddingsboei waar Cooper doorheen moest. Hoezo doorheen??

Het lukte wel en was erg leuk. Daarna door de tunnel en door de slurf. Het enige wat daar spannend aan was, was de andere hond die door de tunnel ging en die je net wel, net niet goed kon zien:)

Moe en nog wel erg hyper weer naar huis. Daar heeft hij eerst gegeten en toen lag hij voor pampus bij de bank.

Iedere dag een beetje beter

Verplicht zitten
Dat is niet echt mijn ding! Zitten, proberen niet te lopen, weten dat mijn Sjimmie op de tafel staat en dat ik er niks mee kan doen.... Het valt niet mee.

Maar gelukkig gaat het iedere dag een beetje beter en dat stemt mij hoopvol! Het is hartverwarmend hoeveel reacties ik heb gekregen, via mijn blog, WhatsApp, Facebook of gewoon via de mail. Dat doet me goed.

Ik ga er vanuit, dat het vanaf nu alleen nog maar beter gaat dit jaar en dat ik al dit soort vervelende dingen nu snel achter me kan en mag laten.

Beetje jammer...

Vanochtend liepen wij gezellig naar de mams van Sis voor de Paasbrunch. Ongeveer halverwege lag ik in een fractie van een seconde aan de voeten van de man van Sis.... Au, au, mijn voet deed erg zeer. Voorzichtig opstaan en rustig verder lopen. Bij mams een coldpack erop gelegd en heel gezellig en erg lekker gebrunched. Met de auto weer naar Sis en toen toch maar even de huisartsenpost gebeld. Twee uur later had ik een afspraak.

Dacht ik, want een uur na de afgesproken tijd werd ik pas binnen geroepen. Oordeel van de arts: verrekte enkelband, misschien een scheurtje erin en een geïrriteerde pees. Advies: pijnstillers, rust, voet om hoog en niet autorijden.

Tja, hoe kom ik nu naar huis?? Tip van manlief: hebben we hier niets aan de wegenwacht? Ik heb de ANWB gebeld. Helaas was het niet meer mogelijk voor vandaag, maar morgenochtend om negen uur staat er een chauffeur voor de deur die mij, met mijn auto en mijn spulletjes naar huis rijdt!

Het leuke aan dit verhaal is, dat ik wat langer bij Sis kan blijven. Het grote nadeel is dat ik behoorlijk gehandicapt ben. Ik ben erg benieuwd hoe dat morgen gaat...