Beetje jammer...

Vanochtend liepen wij gezellig naar de mams van Sis voor de Paasbrunch. Ongeveer halverwege lag ik in een fractie van een seconde aan de voeten van de man van Sis.... Au, au, mijn voet deed erg zeer. Voorzichtig opstaan en rustig verder lopen. Bij mams een coldpack erop gelegd en heel gezellig en erg lekker gebrunched. Met de auto weer naar Sis en toen toch maar even de huisartsenpost gebeld. Twee uur later had ik een afspraak.

Dacht ik, want een uur na de afgesproken tijd werd ik pas binnen geroepen. Oordeel van de arts: verrekte enkelband, misschien een scheurtje erin en een geïrriteerde pees. Advies: pijnstillers, rust, voet om hoog en niet autorijden.

Tja, hoe kom ik nu naar huis?? Tip van manlief: hebben we hier niets aan de wegenwacht? Ik heb de ANWB gebeld. Helaas was het niet meer mogelijk voor vandaag, maar morgenochtend om negen uur staat er een chauffeur voor de deur die mij, met mijn auto en mijn spulletjes naar huis rijdt!

Het leuke aan dit verhaal is, dat ik wat langer bij Sis kan blijven. Het grote nadeel is dat ik behoorlijk gehandicapt ben. Ik ben erg benieuwd hoe dat morgen gaat...