Gisteren werd de vriend van mijn ouders gecremeerd die vorige week overleden was. Samen met mijn ouders zijn we naar Limburg gereden. Het was een mooie plechtigheid met prachtige muziek. Vooral het eerste nummer deed me erg veel, want zeg nou zelf Walk of Life horen als je weet, dat degene die dit zo'n mooi nummer vindt nooit meer zijn walk of life kan doen... Normaal word ik altijd heel erg vrolijk van dit nummer, nu het tegenovergestelde.
Gisterenavond hadden de overburen een 'feestje' voor zoonlief die 21 werd. Ze hadden een zanger ingehuurd en we konden tussen 19.00 en 23.00 uur wat overlast verwachten... Toen om tien over elf de buurvrouw (met haar verschrikkelijke schelle stem) mee ging blèren als vrouwelijke 'zangeres' was bij mij echt de maat vol! Wat een drama en dan al die dronken stemmen die je vals mee hoort zingen... Dat is niet mijn ding. Als dan uiteindelijk om over half elf de 'zanger' gestopt is, blijft het toch nog erg luidruchtig. De stoom komt ondertussen uit m'n oren en van slapen is geen sprake meer. Ik ga naar beneden. Zoonlief zit met een paar vrienden te pokeren en ook manlief stapt net binnen. Ik giet een glaasje Baileys naar binnen en ga weer naar boven. Stop oordopjes in mijn oren en roep: "Als ik nu niet kan slapen, bel ik de politie!" Gelukkig voor iedereen ben ik in slaap gevallen, maar ik merkte wel, dat ik het vervelende gevoel van vanacht vanochtend nog niet helemaal kwijt was...
Cadeautje
Op Facebook had Simone mij een berichtje gestuurd, dat zij mij misschien wel op kon beuren... Ik ging snel op haar blog kijken en wat blijkt... ik heb een give away gewonnen bij haar! En wat voor één!!! Dankjewel Simone, ik ben er heel blij mee!
