Gisteren eerst even gezellig bij paps en mams op bezoek geweest. Daarna door naar Leiden. Even de winkeltjes bekeken en toen manlief opgehaald. Het was af en toe prachtig weer, dus nadat we een rondje rond de haven hadden gelopen, zijn we neergestreken op het terras van De Bruine Boon. Lekker in het zonnetje. Daarna nog een rondje gelopen en bij Van Buuren gaan eten. Daar is het erg gezellig èn erg lekker. En als er dan ook nog leuke teksten op de muur staan....
Ja, dan is het tijd om de attributen te gaan pakken en naar het Museum voor Volkenkunde te gaan. We werden hartelijk ontvangen. In eerste instantie zei een dame: "U bent een man!" Ja, dat klopt, maar één die gevraagd was te komen :) We werden even rondgeleid, zodat we wisten waar wat plaatsvond. We gingen eerst naar boven om naar de traditionele dans te kijken. Manlief ging naar beneden om plaatsje te schieten van dames die zich in sari's hadden laten kleden. Ook ik ging even kijken en dat is wel erg prachtig! Meters stof worden kunstig om je heen gedrapeerd. En als het dan zit, zie je er erg elegant uit. Jammer, dat het weer in Nederland dit soort kleding vaak niet toe laat... Maar goed, manlief heeft ook van mij wat plaatjes geschoten:
Ik mocht zelf kiezen welke kleur sari ik om wilde krijgen.... Dat is niet zo moelijk als er een prachitge roze bij ligt!
Daarna het Bollywoorddansen bekeken en de modeshow. De modeshow was van The Asian Bridal House. Alle creaties worden met de hand gemaakt. Ik zeg het nog maar een keer: alle creaties worden met de hand gemaakt...
Een Indiase dame die naast me zat, vertelde dat huwelijksfeesten wel zeven dagen kunnen duren en dat je dan voor iedere dag een andere jurk nodig hebt... Maar niet alleen de dames zien er prachtig uit, ook de heren! Dat is nog eens even iets anders dan een donker kostuum!!
Voor mij zat de dochter van de Indiase dame (van een jaar of twaalf) die keek haar ogen uit!! Ik ook trouwens.
De tentoonstelling in het museum is ook prachtig!! Daar heb ik geen foto's van genomen, omdat dat erg lastig is met alle goed belichte vitrines, maar in de Boeddhazaal wel.. Voor de Boeddah's stonden dikke zitkussens, dus je kon in alle rust even de beelden bekijken en misschien ook nog wel even mediteren?
