donderdag 24 juli 2014

Verdriet | rouw | respect

Vliegtuigramp 17 juli | MH17

Momenteel blijft het bij praten
en bij wijzen bovendien
Maar geen is er die schuld bekent
of die iets heeft gezien

Zij die wellicht iets zagen,
zijn ons zo ruw ontnomen
Onderweg voor hun werk...
of de vakantie van hun dromen

Ik denk aan de nabestaanden
die nu alleen maar kunnen gissen
Naar de waarheid achter de reden
dat zij nu geliefden moeten missen
Lotte Eijlders

vrijdag 18 juli 2014

Warm hè?

Ik had me zo voorgenomen minstens iedere week een berichtje te plaatsen op mijn blog. En nu zijn er al weer twee weken voorbij zonder dat ik iets geschreven heb.

Maar goed, even inhalen:

25 jarig jublieum
1 juli was ik 25 jaar aan de zaak, maar met vakantie. Ik was behoorlijk teleurgesteld, dat ik op mijn eerste werkdag helemaal niets vernam: geen felicitaties, helemaal niks.... Wat schetst mijn verbazing toen ik de volgende dag door mijn directeur letterlijk in de bloemetjes werd gezet inclusief gebak!



Dat was dus heel fijn!

Afgelopen zaterdag
Er moest nog wat geklust worden in onze tuin. Onze dubbele tuindeuren hingen scheef en de pergola -waar één deur aan hing- was overleden. Dus manlief en vaderlief kwamen assisteren en dat resulteerde in een prachtige schutting en een mooie grote poort!



Afgelopen zondag
Enige tijd geleden had ik ons opgegeven voor een Labradoodlewandeling in de Soesterduinen. Dat was erg leuk. Volgens mij waren er zo'n 20 doodles! We kwamen ook toevallig nog de trimster tegen, die haar honden daar uit wilde laten. Dus die liep gezellig met ons mee.



WK 2014
Ik heb genoten van Oranje tijdens het WK. Zowel van de voetbalwedstrijden als de uitslagen en de WKpoule die opgezet was door een vriend van zoonlief. Het leuke was, dat ik op een gegeven moment zò goed ging, dat ik nog wel zou kunnen winnen :) Haha. Dat is net niet gelukt, maar met een tweede plaats was ik heel tevreden!



Vandaag
Vandaag is het best een rare dag. Aan de ene kant moet ik steeds denken aan al die slachtoffers van dat neergeschoten vliegtuig en hun nabestaanden....



Daar moet je toch niet aan denken??? 
Aan de andere kant gaat het leven van alledag gewoon door. Er moet gewerkt worden, boodschappen gedaan enzovoort.

Vanmiddag in de schaduw heb ik de binding om mijn sneeuwmannenquilt gespeld. Cooper zoekt af en toe een plekje in de zon op, maar dat is mij ècht te warm! Achter mijn naaimachine is het helemaal subtropisch, dus het vastzetten van de binding wacht op een koeler moment.



Vanavond
Onze stad, Rotterdam, bruist dit weekend van Zomercarnaval! Vanavond ga ik met manlief naar The Battle of Drums. ieder jaar nemen we het ons voor, maar we zijn nog nooit geweest. Vanavond dus wel!



Morgenmiddag is de Parade, maar ik denk dat ik dat zo midden op de dag toch echt te warm vind. Maar morgenavond komt Machel Montano. Een wereldberoemde soca-zanger. Waarschijnlijk ga ik daar wel even heen.

En zondagavond treedt Kool and the Gang op :) Dat is pas jeugdsentiment.



Rest mij niets meer dan jullie allemaal een heel mooi weekend te wensen!

vrijdag 4 juli 2014

Weekje Zuid Limburg

Simpelveld
Afgelopen week bivakkeerden wij in een bungalow in Simpelveld. Wat een prachtige omgeving! 

The Log Cabin
Zaterdag (en de vrijdag ervoor) was er seizoensafsluiting bij The Log Cabin. Aangezien dat nu maar een klein half uurtje rijden was èn Sis er een demonstratie gaf over het gebruik van plak- en scheurvlies, gingen we daar natuurlijk naar toe! Het zag er erg gezellig uit, zowel op de binnenplaats als binnen. Bij de tafel van Sis was het steeds erg druk :)



De vorige keer dat ik hier was, heb ik prachtige flanellen stoffen gezien. Toen was ik heel sterk en heb ik niets gekocht, maar nu... Acht, het is vakantie! Dus twee charm packs gekocht en een stuk donkergrijze flanel die er zo mooi bij past...



De bedoeling was om na het bezoek aan The Log Cabin te gaan wandelen met Cooper, maar het weer gooide roet in het eten. Het begon behoorlijk te regenen, dus reden wij gewoon terug naar het huisje.

Maandag
Maandag kwam dochterlief naar Simpelveld. Vergezeld van opa en oma zouden ze met de trein naar Heerlen reizen alwaar ik ze op zou halen.... Ware het niet, dat ik een berichtje kreeg dat er door een aanrijding van twee andere treinen hun trein niet verder zou reizen dan Tilburg.... De alternatieve reisroute kende ook een vertraging van meer dan 60 minuten in verband met een defect spoor. Nou, dan rij ik wel naar Tilburg....


Gevoelsmatig ben ik dan al bijna thuis, maar ja daar was niets aan te doen. Vader, moeder en dochter meegenomen met de auto. Eerst koffie drinken en een broodje eten en dan lekker een stuk wandelen. Zodra we thuis waren van het wandelen barstte de regen weer los.... Jammer hoor! 's Avonds mijn ouders weer op de trein gezet. Dit keer wèl in Heerlen en ze zijn weer goed thuis gekomen.

Dinsdag - Aken
Voor vandaag stond er een damesuitje op het programma: een dagje Aken. Lekker shoppen en ondertussen kijken naar al het moois waar we voorbij komen.



Voor mij was dit ook de dag, dat ik 25 jaar in dienst was bij mijn werkgever. Ik vond dat ik mezelf wel een cadeautje mocht geven :). Dat werd een dubbele donkergrijze Noosa armband (zoals deze maar dan zonder deze chunks):

Ik had nog steeds geen oranje chunk, dus die heb ik nu ook gekocht:


Dochterlief heeft nog een prachtige agenda van Filofax gekocht. Lekker geluncht, dus was wil je nog meer?

Woensdag
Dochterlief had lekker uitgeslapen, dus zodra die ontwaakt was zijn we naar Vaals gereden. De auto ergens neer gezet en toen via het bos naar de Wilhelminatoren gelopen. Prachtig daar!


Toen ik de toren zag, bood ik mij meteen vrijwillig aan om met Cooper beneden te blijven:). 
Toen nog naar het drielandenpunt. Jeetje, wat is dat vernieuwd zeg!
's Avonds kwamen Sis, haar manlief en Chip gezellig eten waarna we nog even gewandeld hebben.



Donderdag
Voor vandaag stond een ritje met de stoomtrein op het programma. Van Simpelveld naar Valkenburg. Cooper vond het best eng in de trein, dus die kroop gewoon op schoot :)


In Valkenburg zijn we maar heel even uitgestapt. Het was zò warm op het perron dat we weer snel de trein in wilden stappen. Tot mijn grote schrik neemt Cooper een sprong -met de bedoeling de trein in te komen-, maar hij springt tegen een dichte deur!!! Ik zag 'm al liggen tussen de trein en het perron... Gelukkig sprong hij achteruit weer op het perron, dus dat liep met een sisser af. Maar zelf de trein in of uit springen was er niet meer bij voor Coopertje.
Dochterlief en ik vonden het wel genoeg toen we weer in Simpelveld terug waren, maar manlief wilde nog een ritje Kerkrade doen.


Vrijdag
Aan alle vakanties komt een eind, maar aan een vakantie van slechts één week komt wel héél snel een eind. Maar goed, we hebben het erg naar ons zin gehad. Genoten van de prachtige omgeving en nu weer thuis, wassen draaien. Gelukkig ben ik nog een paar dagen vrij!


maandag 23 juni 2014

Zalig genoten in de Eifel

Donderdag
Om iets voor negen uur zaten Cooper en ik in de auto op weg naar de Eifel. Behalve dat de Tomtom mij af en toe op het verkeerde spoor zette (en ik weer via een illegaal landbouwpad de camping wist te bereiken), verliep de reis voorspoedig. Cooper en Chippy (en wij natuurlijk ook) begroeten elkaar enthousiast!



We maken een lekkere wandeling waarbij we zelfs over omgevallen bomen moeten klimmen en klauteren;)
's Avonds wordt er gequilt en gehaakt en plannen gemaakt voor de volgende dag.

Vrijdag
We vertrekken na een lekker ontbijt naar het openluchtmuseum in Kommern. Het is een prachtig park! De honden mogen gewoon mee het park in, alleen niet in alle huizen. Maar dat mag de pret niet drukken. Er zijn veel moestuinen waarin Sis haar hart enorm op kan halen. Daar stonden ook schitterende papavers in, zoals deze:



Sis wilde een keer met beide doodles op de foto, maar dat is niet zo eenvoudig als het lijkt :)



Cooper vindt het erg leuk om op van alles te klimmen/springen en dan even mooi poseren voor de foto :)



Het lukte mij zelfs om ook Chip op de molensteen te krijgen.



En ook nog een lieve foto van mijn Coopertje en ik:



Zaterdag
We zijn eerst naar Gemünd gegaan om in de stoffenwinkel te kijken en ik heb nog een mooi fleecevest gekocht. Aangezien het zonnetje lekker scheen, aten we op het terras een ijsje. Allemaal ;)





Daarna rijden we naar een prachtig punt waar je een fantastisch uitzicht hebt. In november zijn we hier ook geweest, maar toen was het zò mistig dat er van uitzicht geen sprake was. Nu wel!



Mijn fotomodel wilde heel graag poseren voor Sis <3



Zoals je ziet: als je een mooi uitzichtpunt hebt in de Eifel, heet dat Eifel Blick. Maar het leukst is het natuurlijk als er twee doodles op het bankje zitten. Met wat hulp van Sis nam ook Chippy plaats op het bankje.



Sis met twee doodles blijft gewoon erg lastig, maar o zo leuk!



Er staat heel hoog gras waardoor we de doodles af en toe gewoon even moeten zoeken. Totdat je Jumping Cooper weer boven het gras uit ziet komen of de zwarte staart van Chippy boven het gras ziet wapperen.

Klik voor het filmpje hier

Zondag
We hebben gequilt, gehaakt, gegeten, gedronken, gepraat, gelachen en genoten! En dan komt aan een lang weekend ook gewoon een eind... En vertrekken Cooper en ik weer huiswaarts.

Maandag
Weer een dag gewerkt en dan is het tijd voor de wedstrijd Nederland-Chili. Echt heel spannend is het lang niet, dus pakt Cooper lekker zijn hamster om mee te knuffelen.



Wat een geluk dat ook deze wedstrijd met drie punten kan worden afgesloten.

woensdag 18 juni 2014

Verjaardag!

Wat gaat de tijd toch snel, hè? Afgelopen maandag was het zeven jaar geleden, dat ik met mijn blog begonnen ben. De eerste jaren via weblog.nl en vanaf oktober 2011 via blogspot.



Lang weekend Eifel
Morgenochtend ga ik samen met Cooper, onze Labradoodle, een lang weekend naar de Duitse Eifel! Samen met Sis en haar Labradoodle, Chippy!



Ongetwijfeld kunnen de beide hondjes weer lekker spelen en wij...? Wij gaan gewoon genieten!!

dinsdag 10 juni 2014

RoPaRun 2014 -Hamburg-

Voorgaande keren
In 2000, 2001, 2002 en 2007 ben ik mee geweest met de RoPaRun. De eerste keer als chauffeur bij de catering en de andere keren als chauffeur bij een team. Dan ben je ècht op de route en dat vind ik het leukst! De eerste drie keren vertrokken we uit Rotterdam, uitgezwaaid door familie, vrienden, bekenden en collega's en aankomen in Parijs en dan 's avonds waanzinnig feesten!!! Ik bewaar er hele goede herinneringen aan.
Mijn laatste keer vertrokken we uit Parijs om in Rotterdam te finishen. Opgewacht door familie, vrienden en bekenden. Ook leuk, maar toch anders..., minder.
Toen een aantal jaren niet meer mee geweest. Wel ieder jaar in Barendrecht gestaan om de teams aan te moedigen en bekenden te begroeten.

Hamburg
Dit jaar besloot ik om me weer op te geven en toch weer mee te gaan. Toevallig mochten wij vanuit Hamburg vertrekken, wat het voor alle teamleden weer spannend en nieuw maakte! Want de lopers en fietsers die al jaren vanuit Parijs komen kennen alle weggetjes, valkuilen en "valse" honden op de route.

Vrijdagmiddag verzamelden we voor ons kantoor in Rotterdam centrum om alle spullen in te laden en op ons gemak naar Hamburg te reizen.



Onderweg nog even bij een bekende "fast"foodketen een whopper gegeten en toen naar het hotel in Hamburg om nog één nacht goed te slapen en nog één ochtend zalig te douchen....

Zaterdag
Om half acht moesten we ontbijten, dan nog even tanden poetsen en op naar het startterrein.


Niet echt een heel gezellig terrein met zacht gras en prachtig uitzicht :), maar gelukkig wel met leuke, lieve mensen van een ander team:


Na ons ontbijt van half acht, konden we vanaf tien uur een pastamaaltijd gebruiken van de organisatie... Ja, ik hoor je denken "Om tien uur?????" Tja, RoPaRun :). Toch maar een klein vorkje meegeprikt voor de gezelligheid.




Daarna werd het tijd snel voor vertrek!


En dan zijn we ècht van start! Door de dure winkelstraten van Hamburg waar mensen toch verbaasd staan te kijken naar deze optocht:)

Even wat plaatjes van onderweg: 

Wisseling van de lopers
Onze superfietster voorop die nooit de weg kwijt raakt!
Na het lopen en fietsen is het tijd om te relaxen. Op dit moment in de RoPaRun is het nog te vroeg om te slapen, maar lekker liggen is al fijn!



Alle zere en/of geblesseerde spieren worden onder handen genomen
En dan gaan we weer vrolijk verder! Onderweg maak je eens een fotootje. Dit keer van twee van onze lopers:



Als je vanuit Parijs eindelijk de Nederlandse grens passeert ben je gevoelsmatig bijna thuis. Als je vanuit Hamburg de Nederlandse grens passeert ben je zo'n beetje op de helft....

Zondag en maandag
In Zutphen had de caterploeg een prachtig plekje gevonden om neer te strijken. Op de kade aan de IJssel stond de ploeg klaar met een zalige boeuf bourguignon. Op de kade hadden we wat veldbedjes neergezet.

Ik lig in die groene slaapzak :)
Wat een prachtig uitzicht vanuit mijn bedje (toen ik mijn ogen nog open had).


Er was ook een collega mee die foto's maakte en stukjes schreef op onze Facebookpagina. Ze heeft zich zelfs al liftend een weg gebaand door de RoPaRunkaravaan om ons team te bereiken zodat ze zich weer bij ons aan kon sluiten! Petje af, hoor!! Dat werd toch enorm gewaardeerd.


Het is werkelijk een prachtige route!! Geweldige natuurschoon, heel veel mooie huizen, leuke mensen, veel publiek langs de kant en af en toe zelfs een heus feestje. Maar het is toch het allermooist als je in Rotterdam aan komt! Op de Erasmusbrug maakt onze PR-kanjer nog een foto:


Dan gaan we in colonne de brug over richting het stadhuis, maar dat duurt wel even. Ik was chauffeur tijdens de RoPaRun, maar doordat we nog een extra fiets hadden, besloot ik de laatste zeven kilometer mee te fietsen. Dat is wel geweldig, hoor! Door Rotterdam Zuid, langs de Daniël den Hoedkliniek en dan over de brug... Kippenvel.

Dan is toch echt de finish in zicht.

Het hele team samen op de Coolsingel
Als we net over de finish zijn wordt loper Bram, die al voor de 18e keer mee is geweest als loper, innig omhelst door Nelli Cooman :)! Zij begroet de teams en sommige lopers herkent ze, zoals ook onze Bram.

Vlak voor de finish staat mijn grote kanjer te wachten: dochterlief!!! Maar ook mijn moeder en manlief. Na de finish konden we elkaar goed in de armen sluiten. Ik moest er gewoon van huilen. Toen ik onderstaande foto vandaag zag, moest ik ook weer een traantje wegpinken:


Wat het voor mij dit jaar extra bijzonder maakte, is dat mijn vader ook mee was als chauffeur! We zaten beiden in een ander subteam, dus kwamen elkaar onderweg alleen kort tegen voor een knuffel, maar de verhalen gaan van de week wel komen! Nu eerst slapen, slapen, slapen!

Gisteren was na thuiskomst eerst Cooper begroeten, dan thee drinken, dan eten en douchen en dan... slapen!! Om acht uur lag ik al in bed en om één minuut over acht sliep ik vast al;) Vandaag wordt het ook geen latertje, want de baas wilde mij vandaag heel graag weer op kantoor zien om het MT te notuleren :(. Ik viel bijna in slaap tijdens de vergadering, maar zometeen weer lekker op tijd naar bed. Morgen nog een dagje werken en dan vier dagen vrij!